Voeding

UnknownAls ik praat over voeding, denkt ieder mens gelijk aan het fysiek eten van een boterham, een lekkere lunch of een avondmaaltijd. En terecht. Stel je voor dat we nu besluiten om de komende drie dagen niks meer te eten, hoe zouden we ons dan voelen?

Ik ga het niet proberen, maar waarschijnlijk enorm hongerig, slap en futloos. Ons lichaam heeft gewoon voeding nodig om te functioneren, elke dag weer. En  bij voorkeur ook in die samenstelling dat alle gezonde voedingstoffen in voldoende mate binnen komen.

Ik kwam op dit onderwerp in een gesprek met een collega. Wij verwonderden ons waarom het zo moeilijk is om het gevoel van flow continu vast te houden. Een moeiteloze staat van zijn waarin alles wat je vastpakt in goud verandert. Waarom heb je altijd weer een moment van hard werken en tegenslagen nodig om tot bezinning te komen en weer te ‘re-connecten’ met jezelf?

Het antwoord blijkt even simpel te zijn als ik al had vermoed: we geven geen dagelijkse voeding aan onze geest om dit vast te houden. Raar maar waar, het lijkt een ondergeschoven kindje. Ons lichaam voeden we keurig elke dag, maar onze geest vergeten we rustig een langere periode. En het dan raar vinden dat je terugzakt uit je flow naar hard werken.

Mijn les uit deze bespiegeling is dat ik elke dag bewust tijd wil vrij maken om mijn geest weer te voeden. Een moment bewust worden van al het moois en daar dankbaar voor zijn. Een moment van bewust doen wat je op dat moment aan het doen bent. Een moment van bewustwording van  omgeving waarin je zit en wat dat met je doet. Een moment van….. En elke keer weer de keuze maken: ben ik bezig met gemotiveerde acties of geïnspireerde acties.

Zal ik dan nooit meer terugzakken nu ik dit weet? Vast wel. Maar dit artikel hang ik op bij mijn bed, in mijn kantoor, in de auto en elke plek waar ik veel vertoef. En ik hoop dat ik dan snel genoeg wakker word om tijdig weer voldoende voeding te geven aan mijn geest.

Ik wens je heel veel geïnspireerde momenten.

Benno Rijpkema
coach, veranderaar en partner Onbezorgd Ondernemen

De blaadjes vallen weer…

Rust en voeding om straks weer te kunnen groeien

UnknownDe blaadjes vallen. Voor sommigen is de herfst een periode van neerslachtigheid. Het leven lijkt op te houden, de dagen worden korter, het regent veelvuldig en de zon schijnt een stuk minder. Anderen zien de herfst als een opmaat naar de winter; lekker schaatsen, binnenshuis gezelligheid creëren, weer naar elkaar toe kruipen (letterlijk en figuurlijk), saamhorigheid. 
Een en dezelfde herfst, een totaal andere beleving. Het is allemaal emotie.

De herfst is feitelijk niets meer en minder dan een fase van het leven; de groei stopt, de natuur bereidt zich voor op rust en voorziet zichzelf van voedsel en nieuw leven. In de winter is alles in rust, zodat de natuur genoeg energie kan opbouwen om in de lente (opnieuw) te groeien. 
Als ik aan de herfst denk, zie ik een zelfvoorzienend proces voor mij. Een proces dat prachtig ‘bedacht’ is door moeder natuur. De natuur zorgt zelf voor nieuw voedsel (blaadjes die vergaan) om straks, na een periode van rust, weer volop te groeien.

Als mens vergeten wij regelmatig onze rust. Door de hectiek van onze agenda’s en alles wat ‘moet’, gaan we maar door zonder fysieke en mentale rust te nemen. En dan verwachten we ook nog continu te groeien zonder nieuw voedsel (mentaal en energetisch) tot ons te nemen. We negeren volkomen de natuurwetten met alle gevolgen van dien: uitputting van de reserves. Is het dan raar als mensen opbranden? Natuurlijk kun je het wel even volhouden, je brandt niet zomaar op. Maar als je dit lang genoeg volhoudt, komt vanzelf het moment. Een totaal gebrek aan energie, lusteloos, neergeslagen, niet in beweging kunnen komen. 

Deze week een oproep om kritisch te focussen op jouw rustmomenten. Wanneer heb jij voor het laatst de rust genomen om te luisteren naar je eigen kompas of je op de goede weg bent? Ben je blij met de resultaten die je boekt? Kijk eens naar jouw agenda; zijn er voldoende rustmomenten ingebouwd of moet je continu in de hoogste versnelling door? 

Ik wens je heel veel mooie échte rustmomenten toe, zodat je daarna weer hard kunt groeien.

Benno Rijpkema

mens en organisatie ont-wikkelaar